List miłosny do… Rosji

Inspiracje podróżnicze


|

W jaki sposób zdefiniować kraj, który przez wieki okazuje się prawdziwie niedefiniowalny

Winston Churchill nazwał go „zagadką owiniętą tajemnicą wewnątrz enigmy”; wielki krajobraz rozciągający się dosłownie na pół świata i nie ma sposobu oddania sprawiedliwości każdemu aspektowi tego złożonego, pełnego sprzeczności, zadziwiającego i pięknego kraju. Natomiast podejmuję próbę zainspirowania Cię do poznawania go coraz bardziej i bardziej.

Chaotyczne fascynacje

Moskwa jest ogromna, chaotyczna, wszystko toczy się tak w ogromnym tempie, gdzie się nie obejrzeć wszędzie jest ruch i ludzieMoskwa jest ogromna, chaotyczna, wszystko toczy się tak w ogromnym tempie, gdzie się nie obejrzeć wszędzie jest ruch i ludzie — Shutterstock

Prawdopodobnie należy zacząć od stolicy. Nie ma wątpliwości, że Moskwa przytłacza. Moskwa jest ogromna, chaotyczna, wszystko toczy się tak w ogromnym tempie, gdzie się nie obejrzeć wszędzie jest ruch i ludzie. Stanowi miejsce niezwykle ekstremalne, skrajnie oddziałujące na ludzi: może panować w nim zimno przenikające do szpiku kości lub powalający upał, może być zaskakująco piękne lub szokująco brzydkie, zdystansowane i spokojne lub bezkompromisowo bezpośrednie, atakujące prosto w twarz. Jedno jest pewne nie da się w nim nudzić.

Możesz stwierdzić, że jest wyczerpujące i męczące, ale w wymiarze potencjalnego doświadczenia, warto je poznać, w aspektach lepszych lub gorszych. Na przykład Metro – jednocześnie zatłoczone i głośna, a przy tym piękne i fascynujące. Liczne muzea i pomniki pokazują podejście selekcjonowania części historii, które należy czcić oraz które należy wykreślić (należy udać się do mauzoleum Lenina, aby zobaczyć karykaturalną wręcz apoteozę byłego lidera), natomiast jeśli chodzi o sztuki plastyczne i muzykę, można je oglądać wszędzie od barów poprzez księgarnie po odpowiednie miejsca koncertowe, w których snuje się opowieść o dzisiejszej Rosji.

Wielkie wizje

Sankt Petersburg stanowi ostoję dostojeństwa i elegancjiSankt Petersburg stanowi ostoję dostojeństwa i elegancji — Shutterstock

Stolica carskiej Rosji została założona w roku 1703 przez Piotra Wielkiego i przez kilka wieków wiodła prym w gronie najbardziej wpływowych miast Europy.

Obecnie, gdy symbolem, określającym Rosję przełomu XX i XXI wieku jest potężna, bezkresna, betonowa Moskwa, Sankt Petersburg stanowi ostoję dostojeństwa i elegancji.

Wybudowane na ciągu wysepek tam, gdzie rzeka Newa wpływa do ogromnej zatoki i wpada do Zatoki Fińskiej, miasto posiada sieć kanałów, zaliczając się do grona (wielu) krajów, które sięgają po tytuł Wenecji Północy. Wprawdzie nie jest aż tak malownicze jak Wenecja może jednak twierdzić, że posiada równe bogactwo kulturowe. Na przykład galeria Ermitaż jest jedną z największych na świecie; znajdują się tam również liczne kościoły, galerie, parki, ogrody i pomniki, które można odkrywać.

Należy się udać do Monasteru Smolnego lub wyjechać poza granice miasta i zwiedzić carskie pałace wybudowane dla carów Rosji. Warto odbyć przejażdżkę łódką, aby obejrzeć miasto z wody lub wspiąć się wysoko, aby spojrzeć z perspektywy dachu. Zapraszamy zimą, aby doświadczyć klasycznego krajobrazu pod śniegiem lub latem, gdy słońce właściwie nie zachodzi. Gdy masz ochotę przyjechać, sięgnij do bardziej szczegółowego przewodnika po Sankt Petersburgu tutaj.

Romantyczna i poetycka…

Fiodor Dostojewski był jednym z poszukiwaczy tak zwanej "rosyjskiej duszy" zwanej "mrocznym miejscem"Fiodor Dostojewski był jednym z poszukiwaczy tak zwanej „rosyjskiej duszy” zwanej „mrocznym miejscem” — marcobrivio.photo / Shutterstock

Przez wieki wiele napisano i powiedziano o znaczeniu i wadze tak zwanej „rosyjskiej duszy”. Fiodor Dostojewski w powieści „Idiota” nazwał ją „mrocznym miejscem”. Aleksy Tołstoj nazwał ją „nieograniczonym smutkiem bez nadziei”, przyznał jednak, że cechuje ją również „niezwyciężona siła i niemożliwe do zmiany piętno Losu”.

Stanowi ona połączenie apatii i wściekłości, rozpamiętywanej desperacji, romansu oraz skazanej na porażkę chwały, mimo że Rosja jest krajem nowoczesnym, jej mieszkańcy nadal miotają się dziko od cierpienia po ekstazę i z powrotem, nie mogąc – lub też nie chcąc – sprawić, by ich życie stało się łatwiejsze lub nieco bardziej frywolne.

Odzwierciedlenie tego można dostrzec u osób, które się poznaje. Autor tej książki mieszkał w Rosji przez ponad rok i stwierdził, że wszystkie stereotypy dotyczące ludzi uznawanych za zimnych i niegościnnych na pierwszy rzut oka zdawały się być prawdą, natomiast to, co wydawało się szorstką mizantropią okazywało się po prostu zapewnianiem sobie prywatności. Tutaj na przyjaźń trzeba sobie zasłużyć, ale gdy się ją zdobędzie, prowadzi ona i do domu, i do serca.

… ale przytłaczająca i brutalna

Siostry Stalina, siedem potężnych wieżowców wybudowanych w latach 1947-1953, to budynki najbardziej charakterystyczne dla MoskwySiostry Stalina, siedem potężnych wieżowców wybudowanych w latach 1947-1953, to budynki najbardziej charakterystyczne dla Moskwy — Shutterstock

To nie oznacza absolutnie samej słodyczy i jasności. Historia Rosji jest długa, skomplikowana, często przerażająca; nic nigdy nie jest w niej biało-czarne.

Niektóre fragmenty historii ponownie czci się w obecnych czasach, perspektywa czasu i dystans sprawiają, że łatwiej jest ją uznać (chociaż organizuje się „obchody” w pobliżu potwornego pomnika Piotra Wielkiego w Moskwie, znajdującego się w miejscu zbiegu Kanału Spustowego i rzeki Moskwy), a inne są bardziej dwuznacznie (por. Park sztuki Muzeon, stanowiący początkowo wysypisko pomników bohaterów radzieckich po upadku komunizmu, spośród których wiele zostało ponownie postawionych na cokoły; obecnie jest to ciekawe połączenie ekspozycji zdezelowanych pomników i rzeźby współczesnej).

To samo w dużej mierze dotyczy architektury. Siostry Stalina, siedem potężnych wieżowców wybudowanych w latach 1947-1953, to budynki najbardziej charakterystyczne dla Moskwy, jak również ukochane przez jej mieszkańców, które wzniesiono w pompatycznym stylu stanowiącym połączenie baroku i gotyku, który całkiem nieźle wpisałby się w Manhattan lat 40. ubiegłego wieku. Jednocześnie jak okiem sięgnąć wyrastały kolosy z olbrzymich płyt betonu; pozbawione czystych linii i łukowatych okien cechujących konstruktywizm sprzed około 20 laty, ciężkie kwadraty, przytłaczające niczym reżim, w którym powstawały.

Obecnie, architektura i pomniki niedawnej przeszłości, nawet, jeśli nie wywołują uczucia, zyskały przynajmniej szacunek, jako relikty eksperymentu, który i tak był skazany na zagładę.

To, co rozciąga się poza horyzont

Przystanki w różnych punktach trasy "Kolei Transsyberyjskiej" pozwalają spojrzeć na historię i kulturę syberyjskiej i azjatyckiej części Rosji, jak również zapierające dech w piersiach krajobrazy jeziora BajkałPrzystanki w różnych punktach trasy „Kolei Transsyberyjskiej” pozwalają spojrzeć na historię i kulturę syberyjskiej i azjatyckiej części Rosji, jak również zapierające dech w piersiach krajobrazy jeziora Bajkał — Shutterstock

Co więc leży poza granicami wielkich miast? Cóż, rozległy, niedający się podbić, prawie niemożliwy do ogarnięcia krajobraz rozciągający się na połowie ziemskiego globu. Wielkie i niemożliwe do poznania miejsce – od południowych łąk i stepów po zamarzniętą północ, zmierzające ku granicom Mongolii i niemal ocierające się o Alaskę.

Co nie oznacza, że nie należy podjąć prób jego poznania. Jedna z najsłynniejszych linii kolejowych świata, Kolej Transsyberyjska, łączy Moskwę z Władywostokiem, które są odległe o 9 300 km. Jadąc non-stop odległość tę pokona się w tydzień, ale nie o to chodzi. Przystanki w Niżnym Nowogrodzie, Jekaterynburgu, Nowosybirsku i innych miastach pozwalają spojrzeć na historię i kulturę syberyjskiej i azjatyckiej części Rosji, jak również zapierające dech w piersiach krajobrazy jeziora i miasto Birobidżan, stolicę Autonomicznego Obwodu Żydowskiego.

Alternatywę stanowi kierunek na południe od Moskwy do miasta noszącego niegdyś nazwę Stalingrad, do Wołgogradu; na wschód od Kazania, piękne i tętniące życiem połączenie Orientu i Rosji; lub do Kaliningradu, interesującej enklawy pomiędzy Polską a Litwą. Gdziekolwiek się nie udasz, ocierasz się o powierzchnię jednego z najbardziej przytłaczających i fascynujących krajów.

Czy spodobała Ci się treść tego artykułu? Zamieszczamy ich znacznie więcej na Kiwi.com Stories.